عشق پایدار ۰۰۰

Image and video hosting by TinyPic

مرا کم دوست داشته باش اما همیشه دوست داشته باش

 این وزن آواز من است۰۰۰

عشقی که گرم و شدید است زود میسوزد و خاموش میشود۰۰۰

 اگر مرا بسیار دوست میداری شاید این حس تو صادقانه نباشد۰۰۰

کمتر دوستم بدار تا ناگهان عشقت به پایان نرسد!

 من به کم هم قانعم اگر عشق تو اندک و كم  اما صادقانه باشد من راضی ام۰۰۰

 دوستی پایدار و هميشگي از هر چیزی بالاتر است۰۰۰

مرا کم دوست داشته باش اما همیشه دوست داشته باش

 این وزن آواز من است ۰۰۰

بگو تا زمانی که زنده ای دوستم داری ومن نیز تمام عشق خود را به تو پیشکش میکنم

 و تا زمانی که زندگی باقی است هرگز ترا فریب نمیدهم۰۰۰

 مرا کم دوست داشته باش اما همیشه دوست داشته باش

 این وزن آواز من است۰۰۰

 عشق پایدار لطیف و ملایم است و در طول عمر ثابت قدم

 با تلاش صادقانه چنین عشقی به من هدیه کن

 و من با جان خود از آن نگهداری خواهم کرد۰۰۰

عشق صادقانه پایدار و همیشگی است

 مرا کم دوست داشته باش

اما همیشه دوست داشته باش۰۰۰

 همان گونه که وزن زندگی است۰۰۰


50.gif   50.gif   50.gif

پایدار باشید

/ 11 نظر / 2 بازدید
نمایش نظرات قبلی
پرستو

سلام عزیزم آخ جونوی جوون خودم اول شدم بعدشم چشم پریسا کور

پریسا

پریسا

بیخیال پرستو خودمو خودت رو عشقه مگه نه؟

پریسا

پریسا

خیلی زیبا نوشتی مثل خودت و افکار قشنگت چقدر موزیک وبلاگ قشنگه بقول خودت که از سهراب نقل میکنی : قشنگ یعنی تعبیر عاشقانه اشکال

رضا

كاش مي شد سرزمين عشق را / در ميان گامها تقسيم كرد / كاش مي شد با نگاه شاپرك/ عشق را بر آسمان تفهيم كرد/ كاش مي شد با دو چشم عاطفه / قلب سرد آسمان را ناز كرد / كاش مي شد با پري از برگ ياس / تا طلوع سرخ گل پرواز كرد / كاش ميشد با نسيمشامگاه / برگ زرد ياس ها را رنگ كرد / كاش مي شد با خزان قلبها / مثل دشمن عاشقانه جنگ كرد / كاش ميشد در سكوت دشت شب / ناله غمگين باران را شنيد / بعد دست قطره هايش را گرفت / تا بهار آرزو ها پر كشيد / كاش مي شد مثل يك حس لطيف / لا به لاي آسمان پر نور شد / كاش ميشد چادر شب را كشيد / از نقاب شوم ظلمت دور شد/

رضا

كاش مي شد از ميان ژاله ها / جرعه اي از مهرباني را چشيد / در جواب خوبها جان هديه داد/ سختي و نامهرباني را نديد / كاش ميشد با محبت خانه ساخت / يك اطاقش را به مرواريد داد / كاش مي شد آسمان مهر را / خانه كرد و به گل خورشيد داد / كاش ميشد بر تمام مردمان/ پيشوند نام انسان را گذاشت / كاش مي شد كه دلي را شاد كرد / بر لب خشكيده اي يك غنچه كاشت / كاش ميشد در ستاره غرق شد / در نگاهش عاشقانه تاب خورد/ كاش مي شد مثل قوهاي سپيد / از لب درياي مهرش آب خورد / كاش ميشد جاي اشعار بلند / بيت ها راساده و زيبا كنم/ كاش مي شد برگ برگ بيت را / سرخ تر از واژه رويا كنم/ كاش ميشد با كلامي سرخ و سبز / يك دل غمديده را تسكين دهم/

خيلی عالی بود