راز پرواز...

پرواز یعنی رسیدن.... تارهایی...

سلام

 

یک جمله ست که این روزا توی سرم خیلی می پیچه :

 

بدی قدیمی شدن اینه که

باید شاهد اتفاقات

 

ناخوشایندی باشی !....

 

وقتی به دوستان وبلاگی سر میزنم

 

بعضی هاشون که کلا وبلاگشونو حذف کرده اند

 

بعضی هاشون دیگه نمینویسند

 

 

 

و بقولی وبلاگهاشون داره

 

خاک میخوره

 

وخب جای خوشحالیه که

بعضی های دیگه هنوز مینویسند

 

 

من به همه لینکهای دوستانم سر زدم 

 

اونایی که میشد براشون پیغام گذاشت

 

رو یاد کردم

 

نمیدونید چه حس غریبیه !

 

یه جور دنده عقبه که میری به سالهایی خاص

 

من هم به وبلاگم بیرحم بودم

 

با اینهمه صفحات مجازی بنظرم

هنوزم وبلاگ با ارزشه

 

یه جور اصالته و خب من همیشه

از سنتی بودن لذت

برده ام

 

از ظروف سنتی ایرانی

تا نوشته هایی که بوی وطن

پرستی داره

 

بنظرم هر چقدرم تکنولوژی پیشرفت کنه

بازهم اصالت

 

با وطن پرستیه

 

یه جورایی مثل عشقه

که کهنه تر شدن جالبترش میکنه

 

بقولی عشق به اصالتها هیچ منافاتی

با لوکس زندگی کرن

 

 

 

وشیک پوشی نداره...

 

خیلی دوستتون دارم

 

یاحق

نوشته شده در جمعه ۳٠ بهمن ۱۳٩٤ ساعت ٢:۱٢ ‎ق.ظ توسط تنها ترین پرنده| نظرات ()


قالب جدید وبلاگ پيچك دات نت