راز پرواز...

پرواز یعنی رسیدن.... تارهایی...

این چشمها

                از من دلیل تازه می خواهند !

دیروز

ما زندگی را

                        به بازی گرفتیم

امروز , او

             ما را٠٠٠٠

فردا؟

و دیوارهایی که همه آیینه اند

دیوارهای تو همه آیینه اند

آیینه های من همه دیوارند !

بازی می کنم

طرح می ریزم

با کلماتی که جسته می آیند و٠٠٠٠

می گریزند !

راستی را

می دانی آسمان تعطیل است؟

من دلم می خواهد دستمال خیسی

بر پیشانی بیابان بگذارم !

                         نترس !

هنوز هم عاقلم

یعنی ٠٠٠٠

هنوزم راه می روم

می بینم

می خوانم

می نوازم

ولی گریه نمی کنم

تکلیف من با من

تکلیف من

                     با سایه های خویشتن

این است!

از ارتفاع آفتاب و آسمان گفتن !

٠٠٠و باید ساخت

نه با دنیا !

                     که دنیا را٠٠٠

نوشته شده در شنبه ۸ خرداد ۱۳۸٩ ساعت ۱٢:۳٧ ‎ق.ظ توسط تنها ترین پرنده| نظرات ()


قالب جدید وبلاگ پيچك دات نت