راز پرواز...

پرواز یعنی رسیدن.... تارهایی...

تنها یی را آرام بنواز ای کهن قبای ساده ء من

و خدا...

 

... خورشید

 

یک حادثه ی نورانی ست

 

که در اعماق ِ زمان

 

چهره ی سرد ِ فضا را

 

جان داد

 

... ماه

 

یک آینه است

 

که درآن

 

درکِ عشقِ اََزلی

 

بر دلِ خُرده مَنی

 

کاش میسّر گردد!

 

و زمین، مادرِ ماست

 

و زمین، بطنِ دگرگونیِ ماست

 

و زمین، منطقِ پرورشِ انسان است

 

و زمین، سیرت ِ پاک ِ خداوندیِ ماست

 

و خدا ...

 

و خدا

 

بی گمان

 

انعکاسِ عطشِ خلقت ِ ماست

 

و خدا

 

بی گمان

 

لحظه ی زایشِ عشقِ ابدی ست

 

و خدا

 

بی گمان

 

لحظه ی بودنِ من

 

لحظه ی دیدنِ من

 

من و میلیونها من ...

 

من و میلیونها من ...

 

نوشته شده در یکشنبه ۱٠ آذر ۱۳۸٧ ساعت ۳:٢٤ ‎ق.ظ توسط تنها ترین پرنده| نظرات ()


قالب جدید وبلاگ پيچك دات نت