راز پرواز...

پرواز یعنی رسیدن.... تارهایی...

من روز خویش را

با آفتاب روی تو ؛ آغاز میکنم....

من با تو می نویسم و می خوانم.....

و تنها با تو می نوازم...

من با تو راه می روم و حرف می زنم.....

وز شوق این همه « محال» :

« که دستم در دستان توست»

من جای راه رفتن پرواز میکنم.....

                           پرواز میکنم !

آن لحظه که مات ....

در انزوای خویش....

یا در میان جمع

خاموش می نشینم.....

موسیقی نگاه تو را گوش میکنم....

گاهی میان مردم ؛ در ازدحام شهر 

غیر از تو ؛ هر چه هست فراموش میکنم.........

                            پنجشنبه / نهم / شهریور ماه

نوشته شده در پنجشنبه ٩ شهریور ۱۳۸٥ ساعت ۱٢:٠٢ ‎ق.ظ توسط تنها ترین پرنده| نظرات ()


قالب جدید وبلاگ پيچك دات نت