راز پرواز...

پرواز یعنی رسیدن.... تارهایی...

غم ازدرون مرا متلاشي كرد 


 كاهيده قطره قطره تنم در زلال اشك


 من پیشرفت كاهش جان را درون دل


 احساس مي كنم


احساس مي كنم كه تو بخشيده اي به من


اين پرشكوه جوشش پر شوكت غرور


 در من نه انتظار و نه اميدي


 اميد بازگشت تو ؟


 بي حاصل


من از تو بي نيازتر از مردگان گور

 
 ديگر به من مبخش


 احساس دوست داشتن جاودانه را


با سكر بي خيالي

 
اعصاب خويش را


 تخدير مي كنم


 من قامت بلند تو را در قصيده اي

 
با نقش قلب سنگ تصوير مي كنم


                حمید مصدق

                          جمعه /بیستم /مرداد ماه 

نوشته شده در پنجشنبه ۱٩ امرداد ۱۳۸٥ ساعت ۱٠:٤٩ ‎ب.ظ توسط تنها ترین پرنده| نظرات ()


قالب جدید وبلاگ پيچك دات نت