راز پرواز...

پرواز یعنی رسیدن.... تارهایی...

نسیم سحری در کوچه های شهر خدا وزیدن گرفت، کعبه خندید و بوی کوثر ناب نبی، آسمان مکه را به آغوش کشید و فاطمه قدم به گیتی نهاد. حوریان به سجده افتادند و صبح، نگاهش را فرو انداخت. مهربان ترین هستی متولد شد و خورشید زنان عالم، جهانی را خوشه چین حضور خود نمود. ای دختر مقدس طاها! ای مادر منور یاسین! باغ نبوت، گواه روشنی تو و گلستان امامت، درخشنده تر از تابناکی توست. باران، از کرامت چادر تو بر زمینیان می بارد و آسمان بر گام های استوار فرزندان تو ایستاده است. ای فراتر از ملکوت! ای وسیع تر از عرش! و ای ریشه دارتر از خلقت! چگونه تو را بستایم که واژه هایم، درکی خاکی دارند؟ مدح تو را زبانی فراتر از آفرینش سزاست. خدا تو را ستوده و می ستاید.

ای ژرفای آفتاب آفرینش، سلام بر تو! 

سلام بر تو که عرش الهی در زیب و زیور ولادتت، سرمستی می کند! سلام بر تو ای دخت محمد (ص)! سلام بر مادری که میلادش، آفرینش پاکی هاست! سلام بر مادری که بهشت زیر پایش بها یافت! روز مادر، به انگیزه ستایش توست و روز زن به پاس شناختن  مقام خدایی تو. ای زلال رسول! ای زهرای بتول! ای ستایش شده روح الامین! مقدمت با زیباترین گلهای بهشتی با طراوت تر باد.

میلادت را ای کوثر لایزال الهی! تا همیشه زندگانی به جشن می نشینیم. قدوم عالم آرایت گلباران.

میلاد بانوی آفتاب و مهربانی و نور مبارکباد

نوشته شده در شنبه ٢٤ تیر ۱۳۸٥ ساعت ٩:٢۳ ‎ب.ظ توسط تنها ترین پرنده| نظرات ()


قالب جدید وبلاگ پيچك دات نت