راز پرواز...

پرواز یعنی رسیدن.... تارهایی...

به یاد روزهایی که آسمان در چشمانمان زندگی میکرد !

و هر گاه دلتنگ می شدیم سیب های همراهی

در دستانمان بود

ومن چه آسان گریه می کردم

و تو چه ساده دوستم داشتی 

و دیروزهایی که چه دور شدند و رفتند

چه ساده پر کشیدند و در آغوش گذشته خفتند !

اما یکی بهش بگه000

بدونه000

هنوز000

دوستش دارم !

اگه بخواد تا آخر عمرم عاشق می مانم000!

تا رسیدن انار 000در دستان سرد پاییز

فرزند تابستان !

گویا از یاد برده ایی که هیچ سرخی قبل از زردی نمیروید !

نمی دانم شاید بهار نارنج ها هم راهشان را گم کرده اند000

شاید یادمان رفته که باران بر درگاه علاقه مان باریده است000

اما ساده و صمیمی !

بر گهواره گذشته هرگز کودک احساس را مخوابان !

بیادت هستم و میدانم مرا بیاد داری

ای سایه روشن تنهایی !

این نوشته را تنها برای تنهاترین سایه نوشته ام000

او که با رنگها آشنا بود

و بر دل مهربانی را نقش می زد 000

و000عشق مان را آبی می خواند

                        0000000

هنوزم هر غروب  باد در گیسوان خورشید می پیچد؟

حیف000

نوشته شده در شنبه ۱۸ اردیبهشت ۱۳۸٩ ساعت ۱:۳۳ ‎ق.ظ توسط تنها ترین پرنده| نظرات ()

راستش دهم اردیبهشت ماه روز ملی خلیج فارس هستش

خیلی مطالب خوندم در مورد سابقه تاریخی و نام خیلج فارس

اما همه اینها و اثبات نام خلیج فارس یا خلیج پارس یک طرف

و اینکه این کشورهای عربی حاشیه خلیج ایرانی ما 

یه جورایی دارند اسم جعلی روی این قسمت از کشورمون میذارند

خیلی آدمو عصبانی میکنه٠٠٠

من نمیدونم اینا تاریخ رو نمیخوانند؟

از اول پیدایش نامگذاری روی این خلیج٠٠٠

تمام نامها ناشی از پارسی بودن آن است

از اون ابتدا که دریای پارس بوده است تا امروز که خلیج فارس است

و فارس خواهد ماند٠٠٠

تا ابد خلیج همیشه فارس

یا حق

نوشته شده در چهارشنبه ۸ اردیبهشت ۱۳۸٩ ساعت ۱۱:٠٩ ‎ب.ظ توسط تنها ترین پرنده| نظرات ()

دوم اردیبهشت ماه میلاد شاعر فقید قیصر امین پور می باشد

 تصمیم گرفتم شعری از اشعار این عزیز فقید را برایتان بنویسم

نام شعر :

نامه ایی برای تو


این ترانه بوی نان نمی دهد
بوی حرف دیگران نمی دهد


سفره ی دلم دوباره باز شد
سفره ای که بوی نان نمی دهد


نامه ای که ساده وصمیمی است
بوی شعر و داستان نمی دهد :


... با سلام و آرزوی طول عمر
که زمانه این زمان نمی دهد


کاش این زمانه زیر و رو شود
روی خوش به ما نشان نمی دهد


یک وجب زمین برای بغچه
یک دریچه آسمان نمی دهد


وسعتی به قدر جای ما دو تن
گر زمین دهد ، زمان نمی دهد


فرصتی برای دوست داشتن
نوبتی به عاشقان نمی دهد


هیچ کس برایت از صمیم دل
دست دوستی تکان نمی دهد


هیچ کس به غیر ناسزا تو را
هدیه ای به رایگان نمی دهد


هیچکس ز فرط های و هوی گرگ و میش
دل به هی هی شبان نمی دهد


جز دلت که قطره ای است بی کران
هیچکس نشان ز بیکران نمی دهد


عشق نام بی نشانه است و کسی
نام دیگری بدان نمی دهد


جز تو هیچ میزبان مهربان
نان و گل به میهمان نمی دهد


نا امیدم از زمین و از زمان
پاسخم نه این ، نه آن ٠٠٠ نمی دهد


پاره های این دل شکسته را
گریه هم دوباره جان نمی دهد


خواستم که با تو درد دل کنم
گریه ام ولی امان نمی دهد ٠٠٠

 

روحش شاد

 

نوشته شده در پنجشنبه ٢ اردیبهشت ۱۳۸٩ ساعت ٢:٢٤ ‎ق.ظ توسط تنها ترین پرنده| نظرات ()


قالب جدید وبلاگ پيچك دات نت